In april zijn wij gestart met het digitaal aftekenen van medicatielijsten. Ter voorbereiding hadden wij een training gevolgd en een presentatie bijgewoond waarin de inrichting en werking van het systeem werden toegelicht. Daarbij werd ook duidelijk gemaakt wat er van ons als team werd verwacht binnen het medicatieproces. Wij werden planmatig meegenomen in deze technologische toepassing. Tijdens de training had ik, samen met een collega, deelgenomen aan een proefperiode (trial) om vertrouwd te raken met het systeem en om te ervaren hoe dit in de praktijk zou moeten functioneren. De presentatie ‘scholing’ bood achteraf ruimte voor vragen, het delen van eerste ervaringen én het bespreken van mogelijke valkuilen.
De invoering van deze technologie had veranderingen met zich meegebracht in de manier waarop wij zorg verleenden. Dit vroeg om aanpassing in onze dagelijkse werkwijze en daarmee ook om een goede samenwerking tussen het projectteam, ICT, ons als praktijkteam en de apothekers. Enerzijds had de technologie duidelijke beloftes en kansen geboden: het verbeteren van zorgprocessen, het verhogen van veiligheid en het terugdringen van fouten. Anderzijds leefden er ook zorgen, bezwaren en gevoelens van onbehagen binnen het team over de snelheid en impact van deze veranderingen. Het benoemen van zowel de positieve als negatieve effecten was hierbij belangrijk om draagvlak te creëren en gezamenlijk stappen te zetten.
In dit traject werd duidelijk hoe essentieel tijdige en duidelijke communicatie was tussen alle betrokkenen. Door tussentijdse resultaten te bespreken, konden we gericht bepalen welke vervolgstappen nodig waren en deze ook daadwerkelijk uitvoeren. Echter verliep het contact met de apothekers moeizamer. Ik stuitte op onvoorziene situaties waarin ik zag dat de patiëntveiligheid in gevaar kon komen als dit niet direct opgepakt werd.
Een voorbeeld hiervan is de manier waarop het systeem omgaat met losse medicatie. Wanneer deze medicatie niet binnen een bepaalde periode opnieuw wordt besteld of wanneer er geen herhaalrecept wordt aangevraagd, verwijdert het systeem de betreffende medicatie automatisch uit de lijst. Dat is natuurlijk niet wenselijk. Er kunnen namelijk goede redenen zijn waarom een herhaling tijdelijk uitblijft. Denk bijvoorbeeld aan een dosiswijziging, waardoor iemand juist langer met de medicatie kan doen, of een tijdelijke stop waarbij de medicatie na een bepaalde periode weer opnieuw wordt gestart.
Naar mijn mening zou het systeem dit soort medicatie niet zonder meer mogen verwijderen. Het hoort andere functies te ondersteunen, maar mag nooit zelfstandig medicatie weghalen zonder dat een arts of specialist daarvoor toestemming heeft gegeven.
Wanneer medicatie automatisch uit een systeem verdwijnt, kan dit ernstige gevolgen hebben voor de patiëntveiligheid en de gezondheid van de cliënt. Een patiënt kan bijvoorbeeld plotseling geen medicatie meer krijgen terwijl deze nog wel nodig is, waardoor er een risico ontstaat op onder behandeling of terugval van ziekteklachten. Bij sommige medicijnen kan een plotselinge stop zelfs leiden tot acute gezondheidsproblemen, zoals een verhoging van bloeddruk, hartritmestoornissen of andere complicaties, wat het risico op ziekenhuisopnames of spoedbehandelingen aanzienlijk vergroot.
Daarnaast kan het onverwacht ontbreken van medicatie bij de patiënt onzekerheid en stress veroorzaken over de behandeling. Niet iedere cliënt is in staat om precies aan te geven welke medicijnen hij of zij dagelijks moet innemen, waardoor de kans op fouten verder toeneemt. Voor zorgverleners betekent dit ook extra controle momenten om te controleren of de juiste medicatie aanwezig is en correct wordt toegediend, wat de werkdruk verhoogt en de kans op nieuwe fouten vergroot.
Ik heb het probleem met de verwachte problemen terug gelegd bij mijn leidinggevende. Een gesprek met de apothekers volgen.
Reactie plaatsen
Reacties